18.11.2021

Gemeenten worstelen met de huisvesting van migranten. Bewoners klagen dat er geen woningen meer zijn, overlast etc… en gemeenten proberen dit te reguleren.

Wij hadden in ons aanbod een woning in Medemblik waarbij de gemeente stelt dat er niet aan migranten verhuurd mag worden omdat ze geen huishouden vormen op straffe van een dwangsom onder last van 10.000 euro.

De huurders die er woonden waren drie buitenlanders van Engelse afkomst en een Nederlander. Hoogopgeleide kennis werknemers.

Hierop hebben we bij het aanbod geplaatst dat buitenlanders niet hoeven te reageren.  In deze omgeving komen huurders altijd met meerdere bewoners die een woning willen delen en mogen hier van de gemeente op deze wijze niet huren. Een buitenlander is iemand die niet de Nederlandse nationaliteit bezit want iemand met bijvoorbeeld een migratieachtergrond die hier woont kan natuurlijk gewoon huren. We kregen het verwijt dat we discrimineren maar is juist het tegenovergestelde. 

In Nederland worden we steeds ongemakkelijker en klagen heel snel. Waar we ook mee te maken hebben is dat al voor de verhuur er dreigementen komen dat men geen arbeidsmigranten wenst. Terwijl we het juist hebben over voorbeeldige bewoners met een beschaafde achtergrond. Het probleem is dat men veelal een verkeerd vooringenomen beeld heeft van deze mensen.

Aan de voormalige huurders hebben we onze excuses aangeboden voor wat ze is overkomen. Die vertelden “we hebben ons terwijl we blank zijn nog nooit zo gediscrimineerd en geïntimideerd gevoeld”. We begrijpen nu hoe mensen zich met een donkere huidskleur zich kunnen voelen.

Overal in het land zie je regels komen die de verhuur bemoeilijken. Er moet een landelijk beleid komen want we hebben deze migranten keihard nodig. Er is nu de commissie Roemer in het leven geroepen die de positie van arbeidsmigranten wil verbeteren. Op grond van het verdrag van Rome mag je bepaalde groepen niet uitsluiten. Gemeenten zetten dan instrumenten in zoals het bestemmingsplan om huisvesting te blokkeren. Bedrijven maken zich ernstige zorgen want ze worden steeds meer belemmerd in hun bedrijfsvoering. Een bedrijf meldde dat hun werknemers nu al uit 3 woningen en een vakantiepark zijn gezet in verschillende gemeenten. Ze wonen nu 55km verderop en moeten elke dag op en neer rijden.

We hopen dat onze actie duidelijker maakt dat dit geen dagelijkse praktijk in Nederland moet worden. Gemeenten discrimineren niet maar voeren selectief beleid en verzinnen maatregelen om bewoning en huur moeilijker of onmogelijk te maken. Het tekort aan huurwoningen speelt ons land parten. Je zou denken dat het beter is om woningen juist te delen en zo het tekort kleiner te maken. Grote institutionele beleggers zijn Nederland al aan het mijden vanwege de ondoorgrondelijke wirwar aan regels en het te gecompliceerd vinden. Laten we hopen dat bedrijven zich niet noodgedwongen elders moeten gaan vestigen of vertrekken uit Nederland. De politiek is aan zet en we moeten nu heel snel een Minister van Wonen krijgen.